Birşeyi yapmaya gönlü olmadığı halde, çıkıp dürüstçe “yok ben onu yapmak istemiyorum” demeyip saçma sapan bahanelerin arkasına sığınanlara ithaf olunur.
“Görkem, küçükken de böyleydi” dedi Mehmet. Yakup hemen söze atıldı ve “Hatırlar mısın, bulduğu deniz kabuğunun içine harç doldurup “baykuş kırmaca” oyununda hepimizin deniz kabuğunu kırardı”. “Onunla kalsa yine iyi” dedi Mehmet, “Kağıttan ok yapıp borularla birbirimize ve mahalleliye saldırdığımız yıllarda, o hiç ok yapmaya uğraşmaz, bizim attıklarımızı toplardı.”…
Sohbet uzadıkça uzuyordu, Mehmet, Yakup, Hamdi, Meltem ve Deniz, Görkem’ in küçükken yaptığı bütün arızalıkları biraz da gülerek memnuniyetle kabulleniyorlardı ama Görkem’in şimdiki halini düşündükçe kah durumuna üzülüyorlar kah ona katlanmanın zorluklarını görüyorlardı.
Görkem’in en belirgin özelliği topluca birşey yapmayı planladıklarında çıkardığı zorluklardı. Devlet dairesi gibi bürokrasi içinde çalışan bir beyne sahip olan Görkem, birşeyi yapmaya gönlü olmadığında bitmek tükenmek bilmeyen sorular sorardı. Mesela bir yere çay içmeye çağrıldığında soruları ve sorularına verilen sabır dolu cevaplar aşağıdaki gibi olurdu:
- Kim var?
- Naapçan olm gelsene?
- Hııı.. Napçaz?
- Çay iççez
- Kimle?
- Bizimkiler işte.
- Nerde?
- Bizde
- Kimse yok mu?
- Üfffff, geliyosan gel.. Ne çok soru sordun
- Efendim?
- Offf Görkem yaa geliyo musun kontürüm bitiyo?
- Duş aldım, pijamalarımı giydim.
- Eeeee yani? Gelmiyosun yani?
- Kim vardı?
- Offfffff… İyi geceler abi.
- Hıı, efendim.?
- !!!!????
- Okey.
İşte Görkem böyle bir adamdı. Bir de yaz kış kazak giyerdi…
- None Found
« Kemençe | Mal Canın Yongasıdır »
benim de böyle bir tanıdığım var abi.. hiç çekilmiyorlar hakkaten. :)) birde evde kazağından tüy döküyor o gidince sonra uğraş dur
ben de böyleyim naapacaz
şöyle bişey yapılabilir.pek çok yerde hatta seyyar tezgahlarda bile traş bıçağı şeklinde kazakların toplaşan tüylerini temizlemeye yarayan bir alet var.çok da ucuz.kazak sorunu bununla halledilebilir ama görkem gibiler için henüz bir çare bulunamadı sanırım