Türk sinemasının “Eşkiya” filminden beri süregelen yükselişini inkar ettiğimiz yok. Ama yine de hala filmlerimizde bir şeyler eksik. Bu kanıya varmam için şu dev eser tek başına yeterlidir: Keloğlan. (Rüştü Asyalı’nın oynadığı)
Hepiniz izlemişsinizdir. Ben hala izliyorum… Hangi kanalda denk gelirsem.
Bayramın 2. günüydü ve kardeşimle odamızdaki küçük televizyonun karşısına oturmuş pinekliyorduk. Yapacak güzel birşeyler arıyorduk. Kardeşim, Ankara’ya okula döneceği için, son akşamımızdı birlikte. Bir daha 1 ay göremeyecektik birbirimizi. Sonra dedik ki terasa çıkalım, orta halli terasımızın fakir şöminesinde patates köz yapalım. Kuzenleri de çağıralım… Ama gelin görün ki Keloğlan’a denk geldik Flash Tv de. Dedik ki “pattis közünü yiyim”. Oturduk izledik Keloğlan keltoroş oğlanı. Sonra yaptık yine patatesimizi közümüzü, ama Keloğlan’ın verdiği pozitif enerjiyle.
Rüştü asyalının mükemmel yorumuyla şunu dinlemekten alamıyorum kendimi bu aralar. Siz de almayın…
Uyan güzel aç gözünü
Dinle aşıkın sözünü
Vermişim sana özümü
Benim Aykızım sultanım
uyan uyan şşşt uyan ya!uyan uyan uyan uyan
Vuruldum sana düşümde
Hem baharım hem kışımda
Bir sevda şu kel başımda
Benim aykızım sultanım
Hadi be, uyan artık hadi, uyaanuyan uyan uyan uyan
Sen sultansın ben bir kelim
Bağlı ayağımla elim
Sevdim seni durmaz dilim
Benim aykızım sultanım
uyan uyan hadii uyaanuyan uyan uyan uyan
Uyanmıyo yaaRüştü Asyalı
- “Paths of Glory” ve Siyah Beyaz Filmler Üzerine
- The Man from Earth (Dünyalı) (2007)
- 50 Cent, Var mısın yok musun’da coşturdu
« KABADAYI | Wordpress’de kategorileri kafama göre sıralayım deyince (Category Order Plugin) »
