Ancak dizide şu ana kadar en etkileyici oyuncu bana kalırsa Tuncel Kurtiz. Ömer’e hapishanede sahip çıkması, hapishaneden çıkardıktan sonra ona yol göstermesi onu dizinin en önemli rollerinden birisi haline getirdi.

Konuşmalarında herkes susup onu dinliyor. Ses tonundaki tokluk ve söylediği güzel cümleler insanları büyülüyor.

“Başkası olmak zordur, ama bazen kendin olmak daha zordur.”

4. bölümde en beğendiğim sözü bu oldu.

Ayrıca insanlara “yeğenim” diye hitap etmesi de çok karizmatik.

Başarılı performansından ötürü Tuncel Kurtiz’i tebrik etmek gerekiyor.

Recep İvedik 2 iddialı geliyor. Recep İvedik’le bizi gülmekten öldüren Şahan Gökbakar bakalım bu sefer neler yapmış. İlki gibi komik olacak mı acaba Recep İvedik 2 ? Fragmanına bakarasak fena değil gibi.

Recep İvedik’in babannesi de var bu sefer. Böyle bir hayvan adamın, babannesi nasıl oluyor acep? Onu da merak ediyoruz.

Recep’in maceraları bu sefer İstanbul’da geçiyormuş. İlk filmin sonundaki yeni pansiyon açma sahnelerinden, Recep İvedik’in güneyde kendi pansiyonunu işleteceğini düşünmüştük ama neyse artık.

Starbucks esprisi çok güzel olmuş. Kız ismini istediğinde “ne o GBT mi mi alacan” diyor ya :–)

Ben de gönül çektim eskiden
Yandı hayatım bu sevgiden
Anladım ki bir aşka bedel
Gençliğimmiş elimden giden

Önünde ben geldim de dize
Yar olmadı bu kimse bize
En nihayet düşüp can verdim
Gözündeki yeşil denize

Sarmadımsa da belden, geçmedim bu emelden
Bir hazin maceradır onu aldılar elden
Başkasına yâr oldu, eller bahtiyâr oldu
Gönlüm hep baştan başa viran bir diyâr oldu

Mazi kalbimde bir yaradır
Bahtım saçlarımdan karadır
Beni zaman zaman ağlatan
İşte bu hazin hatıradır

Ne göğsünde uyuttu beni
Ne bûseyle avuttu beni
Geçti ardından uzun yıllar
O kadın da unuttu beni

Sarmadımsa da belden, geçmedim bu emelden
Bir hazin maceradır onu aldılar elden
Başkasına yâr oldu, eller bahtiyâr oldu
Gönlüm hep baştan başa viran bir diyâr oldu..

“Hâlâ bir şey çıkmadı… Galiba bu yolu yapmayacaklar. Köylü de bana yardım etmiyor. Pek ölü mahluklar… Belki de pek akıllı mahluklar da, boşuna yere uğraşmak istemiyorlar. İçimde hiç şevk kalmadı. İnsana birkaç kelime ile cevap verseler yine neyse, fakat ne evet, ne hayır! Sanki bu istidatları ses vermez derin bir kuyuya atmışız.

Akşamları köyün yanı başındaki sırta çıkarak uzakta tozlara bulanıp uzanan yolu seyrediyorum. Bazen tozdan bembeyaz olmuş ve üstüne sepetler denkler sarılmış bir kamyon görünüyor, bir bataklıkta dizlerini kaldırıp indirerek yürüyen bir insan gibi ileri geri sallanarak, yıkılacak gibi olarak, ağır ağır ilerliyor. Bu o kadar üzücü bir manzara ki, tekniğin en son ifadelerinden biri olan bu makine ile dünyanın bu en iptidai yolunun mücadelesini görmemek için insan gözlerini kapıyor. Bazen koşup yolu avuçlarımla düzeltmek, orada hiç olmazsa beş on metrelik bir yeri ‘yol’ haline koyarak kendi hisseme düşen vazifeyi yapmış olmak istiyorum.”

“Asfalt Yol” adlı öyküden

Tarihteki en gerilim yüklü sahne olarak meşhur olmuş banyo sahnesinin çekimi 7 gün sürmüş. Filmde öyle ahım şahım efektler filan yok, zaten 1960 yapım olduğundan olması da mümkün değil. Şimdiye kadar izlediğim hiçbir filme benzetemedim. Geneli durağan bir film olmasına rağmen film boyunca izleyiciyi tetikte tutuyor. Söyleyecek çok fazla şey yok aslında, zaten dünya kabul etmiş ben ne konuşuyorum ki? Korku filmi sevmeseniz bile bu filmi izlemenizi tavsiye ediyorum, çünkü bu film bir korku filminden beklenmeyecek güzellikte.

Murat Aydemir, Derya Türkan ve Cengiz Onural tarafından oluşturulan İncesaz, kendi deyimleriyle “profesyonel bir birliktelikten ziyade, gönül teli birbirini titreten üç arkadaşın bir müzikli gönül yolculuğu oldu”. Bu yolculuk, başka dostların da katılımıyla büyüyerek daha şenlikli, eğlenceli hale geldi. Müziği çok geniş bir yelpazede icra eden İncesaz Grubu bizi 1997 yılından beri, gerek kendi besteleriyle, gerek eski besteleri icra etmeleriyle neşelendiriyor. Bilen vardır bilmeyen vardır, İkinci Bahar, Ekmek Teknesi, Çınar Altı, Sev Kardeşim dizilerinin müziklerini İncesaz grubu yapmıştır. Özellikle İkinci Bahar ve Ekmek Teknesi’nin müziklerini çok sevmiştim ben. Zaten o diziler de Türk Televizyonu’nun unutulmayan dizileri olmuştur. Tabi müziğin payı da vardır bunda. İncesaz Grubu bunun dışında şu belgesellere de müzik yapmıştır:

• Rum Okulları, 1997, ERT (Yunanistan Radyo Televizyonu), Yönetmen: Enis Rıza Sakızlı
• Ege’yi Düşünmek, 1998, NTV, Yönetmen: Enis Rıza Sakızlı
• Orada Bir Köy Var Uzakta, 2002, TRT, Yönetmen: Ayhan Özvatan
• Zamana Direnenler, 2003, CNN

Tek işleri de dizi ve belgesellere müzik yapmak değildi elbet. Hatta asıl işleri bu değildi. Grubun şimdiye kadar beş albümü çıktı. Başkalarından duymadığım, çok neşeli, hayat dolu bir tavrı var İncesaz’ın. Albümlerini dinlemenizi tavsiye ederim. Onları yazalım, bir de ayrıntılı bilgi için İncesaz resmi web sitesine bakabilirsiniz:

2007 beş / Elif
2005 dört / Mazi Kalbimde
2004 üç / İstanbul’a Dair
2002 iki / Eylül Şarkıları
1999 bir / Eski Nisan

Grubun şu anki üyeleri ve çaldıkları sazlar şöyledir:

Taner Sayacıoğlu, kanun
Murat Aydemir, mızraplı tanbur
Akın Aral, bas gitar
Cengiz Onural, gitar
Derya Türkan, kemençe
Türker Çolak, ritim sazlar

Trt’de harika bir belgesele rastgeldim: Osmanoğlu’nun Sürgünü. Osmanoğlu Hanedanı’nın sınırdışı edilişini, bunun nedenlerini, sınır dışı edildikten sonra hanedan üyelerinin nasıl yaşamlar sürdüklerini gayet nesnel bir bakış açısıyla anlatıyor.

Farklı farklı kıta ve ülkelerde yapılan çekim ve geniş araştırmalar sonucunda ortaya çıkarılmış bu harika eseri seyretmek gerçekten bir ayrıcalıktı.

Osmanoğlu’nun Sürgünü isimli bu güzel eserin TRT kültürüyle hazırlanmış olması gerçekten çok iyi. Belgeselde uç ideolojilerinin çığırtkanlıkları gibi bir durum ve ucuz duygu sömürüleri yok.

Bazı hanedan üyelerinin acıklı sonları, fakirlikten ve açlıktan nasıl sefalet içinde öldükleri anlatılırken tabiki duygulanıyorsunuz, yurtsuzlukları ve ülke hasretleri bazen içinizi acıtıyor ama bunlar somut belgelerle ve tanıkların konuşmalarıyla veriliyor.

Her yönden tebrik edilesi bu eserin yapımcısı ve yönetmeni Kerime Senyücel.

Osmanoğlu’nun Sürgün isimli bu belgesel 9 bölümden oluşuyor:

1. Bölüm: Ailemin sonu… Yeni bir dönemin başlangıcı… (28′53″)
2. Bölüm: Diyar-ı Gurbet (31′02″)
3. Bölüm: Memleketime kızgın değil kırgınım… (30′34″)
4. Bölüm: Üzerinde altı sahipsiz kişi daha gömülüydü… (28′41″)
5. Bölüm: Ortadoğu’da dayanışma vardı…(30′12″)
6. Bölüm: Başucumda vatan toprağı… (31′32″)
7. Bölüm: Ben sürgünün meyvesiyim…(30′56″)
8. Bölüm: Merdivene ilk basamağından başlayacaksın…(30′39″)
9. Bölüm: İki dünya arasında

Ah canım vah canım şarkı sözleri

böylesine suskun böylesine puskun
olur mu bu devirde diye kendine
birgün olsun hiç sordun mu
öylesine mahsun öylesine masum
niye böyle doğmuşum diye gelecekten hiç korkulur mu?

pozitif düşünce de kazanır…
pozitif düşünce de kazanır…
pozitif düşünce de kazanır…
işlemeyen paslanır

ah canım vah canım
üzme tatlı canını
geçer bu yara ancak
düşünürsen canım

ah canım vah canım
üzme tatlı canını
biter bu dava ancak
düşünürsek
düşünürsek düşünürsek

biliyoruz maddiyat görüyoruz başını almış
insan denen insanoğlu uykuya dalarsa başını yakarmış
dönüyoruz hep beraber dönüyoruz aynı yöne
doğası bu kanunu şu diye duraklamak sence olur mu

ah canım vah canım
üzme tatlı canını
geçer bu yara ancak
düşünürsen canım

ah canım vah canım
üzme tatlı canını
biter bu dava ancak
düşünürsün canım

ah canım vah canım
üzme tatlı canını
geçer bu yara ancak
düşünürsen canım

ah canım vah canım
üzme tatlı canını
biter bu dava ancak
düşünürsün canım