Lost yapımcıları, Lost takipçilerini yine üzdü. Her zamanki gibi çok kritik bir şekilde sezonu kapatan Lost’un yeni bölümleri için epey beklememiz gerekecek. 2008′in Şubat ayında başlayacak sezon 5′in şimdiden bildiğimiz güzel yanı ise 17 bölüm olacak olması. En azından 4′e göre 4 bölüm fazla izlemiş olacağız. 7 ay beklemek yerine ben size, Lost’u bu süre zarfında düşünmeyip, merakınızı yatıştırmayı tavsiye ediyorum. Yazın da izlemeyelim Lost’u alıştık zaten bu beklemelere.

Cnbc-e’nin haberine göre Prison Break 4. sezon sonbaharda devam edecek. 3. sezon finalinde Michael Scofield’in intikam hırsıyla dolu olduğunu düşündüğümüzde bizi şiddet içerikli bir bölümün beklediğini söyleyebiliriz:) Bu arada Sara Tancredi’nin aslında ölmediği de kulaktan kulağa dolaşıyor. Bir şehir efsanesi mi, yoksa gerçek mi hep beraber bekleyip göreceğiz.

Eğer içeceksen, zekilerle, datlı dillilerle iç
Lale yanaklı, başı karanfillilerle iç
Çok içme dile düşme
Arasıra gizlice, alyanaklı beyaz tenlilerle iç

Lost sezon 4 bölüm 9 fragmanını aşağıda izleyebilirsiniz.

Sağda solda atılıp tutulduğuna bakılırsa, Prison Break’in Sarah Tancredi’si Prison Break 4. sezonda diziye geri dönüyormuş. Diyeceksiniz ki, “bu kızın kafa kopmadı mıydı?”.

Kopmamış işte. Zaten pek bir ayrıntı göstermiyordu. Kutu içinde bir kafa görünüyordu. Pekala tanınmayacak hale getirilmiş başka bir kadın kafasını Lincoln’e yuttumuş olabilirler değil mi? Gerçi böyle bir durumda sevinmemek lazım. Sarah ölmedi ama kim bilir hangi masumun kafayı kesip koydular kutuya.

Neyse lafı uzatmayayım. Prison Break 4. Sezon’da Michael Scofield ve Sarah Tancredi “Aşk Yeniden” diyecekler “Akdeniz’in tuzu” olacaklarmış.

Bu tüyoları veren de dizinin uygulayıcı yapımcısı Matt Olmstead. Sonra Sarah geri dönmezse yanlış olmasın.

Gidenler benim en sevdiğim çizerlerdi. Yazarlığını da beğendiğim bir çizer var ki, kendisi gerçekten işinin ehlidir ve hep işindedir gücündedir. Şimdi Uykusuz’u takip ediyorum.

Bir de merak etmişimdir hep, şimdi “Uyksusuz” tayfası ve “Penguen” tayfası AKP ve Fazilet gibi mi oldu yani. Hani ustalara karşı çaylaklar hesabı =). Yok yahu, öyle şey olmaz heralde.

Neyse ben birşey buldum eskilikli. Selçuk Erdem’in ilkokul 2′de derste yazıp okuduğu bir kompozisyonmuş. Aslında konu da buydu zaten galiba =)

Ilkokul 2. sinifta yazdigim bir kompozisyon. Sinif ortasinda okudugum zaman, ögretmen ve arkadaslarim tarafindan pek yutulmamis bir kompozisyon… Yazim hatalari düzeltilmemis, parantez içindeki notlar simdiki ben tarafindan eklenmistir. —Selçuk Erdem

KONU: Çevremizde neler görüyoruz?

Ben çevremde çok sey görürüm. Yasasin çevremiz. Çevremiz olmasaydi hiçbirsey göremezdik bence. O zaman Ufuk’u da göremezdik. Ufuk benim en iyi arkadasim. Ufuk neler yazdi defterine bakiyorum. Ögretmenimiz hep arkadasinizin defterine bakmayin der, ama su anda bakmam lazim çünkü benim çevremde Ufugun defteri var. Ufuk benim arkadasimdir. Ufuk salak degildir. Çünkü arkadasimiza salak demek ayiptir. Ayip olmasa Ufuk’a salak diyebilirdik. Ama diyemedik. Bunun ayip oldugunu ögretmenimiz ögrettiydi. Ögretmenimiz bize hep ögretir. Ne güzel seyler ögretir. Böyle bir ögretmenimiz olmasaydi biz ne yapardik? Okula gelmezdik. Tabi o zaman hemen sevinmezdik hemen çok üzülürdük. (’çok’ sözcügü araya sonradan sikistirilmistir)
Ögretmenimiz bize “arkadaslariniza salak demek ayiptir” demisti. Ben de “o zaman aptal demek ayip degildir” dedim. Ögretmenimiz hepsi ayni dedi. Ben de “bu bilgi hayatta ne isimize yarayacak” diye sordum. Ögretmenimiz “Bu konu burada kapanmistir” dedi. Ama kapanmamisti tabi. Ufuk defterine sunlari yazmis: Ben çevremde neler görüyorum: Agaçlar, evler, yollar, insanlar, kadinlar, kuslar, taslar, topraklar, kediler, köpekler, böcekler, bulutlar, annem. Gerçekten de Ufugun annesi hep cevresinde dolasir. Sabah okula getirir, aksam eve götürür, derslerde de pencerenin önünde ziplayarak oglunu görmeye çalisir. Bence çok komik. Kafasi bir görünür, bir kaybolur. Yazin pencere açikken silgiyle kafasini vurmaya çalisiriz. Ama havada durmayip hemen düstügü için vurmak çok zordur. Yani bunlarin disinda Ufugun gördügü ilginç bir sey yok. Çevremiz çok sikici degil. Ben sanki görnüyorum agaçlari, evleri. Salak! Sana demedim, bu sayilmaz, agaçlara dedim. Ben çevremde hep degisik seyler görürüm. Mesela geçen gün çevremde bir tane tavukadam gördüm. Tabi hemen arkadas olduk. Çok ilginçti. Ufuga anlattim ama Ufuk inanmadi çünkü o benim anlattiklarimi hiç inanmaz, bunu nereden biliyorum çünkü uzaylilara da inanmamisti. “Bir kere, dedi, tavuktan adam olsa o zaman horoz adam olurdu” çünkü tavuktan adam olmazmis horozdan olurmus. Ben de ona hayatinda kaç tane tavukadam gördügünü sordum. Hiç görmemis tabi, ne konusuyorsun o zaman? (Bu cümlenin sonundaki salak silinmis, ama iyice bastirilarak yazilmis olsa gerek ki izi kalmis) Tavukadam gerçekten var, iste söyle bir sey: (Burada tavuk adamin temsili bir resmi var) Tavukadamla geçen hafta, banka sinemasinda tanistik. (Hala var mi bilmiyorum, bizim çocuklugumuzda bankalar, sinemalarda çocuklar için çizgi filmler falan gösterirlerdi) Içerisi karanlik oldugu için diger çocuklar onu göremediler tabi (Yalan!) Tavukadam harika bir insan. Diger büyükler gibi insanin canini sikmiyor. Benim en iyi arkadasim. Ufuk için salak dedi. Ayip da olmamis oldu, çünkü o Ufugun arkadasi degil. Tavukadam çok güçlü, herkesi dövebilir. bu herkese, çevremde gördügüm herkes dahil, bilmem anlatabildim mi? Bana dedi ki, “Eger sana sinirlenen bir ögretmenin falan varsa, gelip onun kafasini kirayim, bacaklarini da koparmam elbette mümkün” dedi. Ben de ona “Tesekkür ederim, ama bana sinirlenen bir ögretmenim yok, ögretmenim beni çok sever bence, ben de onu severim. Onun bacaklarini ikiye ayirip kafasini gagabla ezmene hiç gerek yok!” Böylece is tatliya baglanmis oldu, ama tavukadam “sen gene de bir sey olursa haber ver, aninda gelirim.” dedi. Ben de haber verecegime söz verdim. Simdi bir sey olursa ve ben haber vermezsem tavukadama karsi çok ayip olur. Çevremizi tavukadamla birlikte gördüm. Ona Marstan gelen taslarimi gösterdim, o da bana çokoprens agaçlarini gösterdi. O kadar çok ki. Hepsinin ortasini açip çukulatasini yaliyorsunuz, bisküvisini hiç yemiyorsunuz. Ufuk bunlara da inanmiyor. Bana dedi ki “Sen simdi tavukadamin uçtugunu da iddia edersin” dedi. Ben de tabi hemen, tavuklar uçar mi be, biz burada güvercinadamdan bahsetmiyoruz herhalde dedim. Böyle bir laf ettgi için ona salak demedim çünkü o benim arkadasim. Ufuk, o zaman niye getirmiyorsun okula, bizi de tanistir dedi. Yok ki gelsin dedi. Ama tavukadam hergün lunaparka gittigi için okula gelecek vakti yok. Ayrica kendisinden yok diye bahsedildigini duyarsa Ufuga çok sinirlenir. Bu ona inanmayan baskalari içinde geçerli olur. O zaman yumurtasini getir dedi. Sanki tavukadam bütün gün aptal aptal ortalikta dolasip yumurtluyor. Tavuklarla tavukadamlari birbirine karistirmamaliyiz. Cunku hangisini kesemeyiz. (Birbirine karistirirsak hangisini kesecegimizi bilemeyiz demek istiyor) Çevremizde neler gördük? Ufuk gibi biz de çevremizde kus gördük,ama biz gittik konustuk. Göç eden kuslar artik havalar isinmaya basladigi için geri dönüyorlar. Onlara keske dönmesaydiniz, çünkü havalar gene soguyacak dedim. Onlar da bana belki bu yil sogumaz bir umut dediler. Yaz bitmezse gerçekten çok iyi olur. Çünkü yaz bitince okullar açilir. Ama yaz tatilindeyken çevremde okulu görmüyorum. Tabi hemen okulumu özlüyorum. En çok da ögretmenimi özlüyorum. Yararlandigimiz kaynaklar: Çevremiz, büyüklerimiz, ögretmenimiz, tavukadam. (Son olarak bir ekleme yapmak istiyorum: Ufuk bir salaktir!!!)