Çoğumuzun, çalınmasının kolay görülmesi, pratik olması ve harika bir sesi olması nedeniyle hep çalmayı isteyip durduğu ama çoğu kez medeni cesaretsizliğinden veya enstrüman satan esnafın “ya boşversene, sen kim bunu çalmak kim, adını bile bilmezsin sen bunun, mızıka değil bu harmonika!” diyeceğinden korktuğundan bir türlü ulaşıp çalamadığı müzik aletidir armonika. Halbuki korkmayıp bir yerden başlamak lazım. Dalmak lazım mağazaya, “kardeşim bana mızıka ver, şöyle iyisi ama ucuz tarafından olsun” demek lazım. Gitarın peynir ekmek gibi gittiği şu ülkede biraz da mızıka çalan olsun. Heryer de gitar çalıp şarkı söyleyen gençlerimize rastlıyoruz çok şükür, ama bir kere de görmedim ki o ortamda karizmatik bir çocuk veya kız cebinden çıkarsın armonikasını başlasın eşlik etmeye sırtını bir ağaca vererek oturmuş olması ve başınını öne eğip gözlerini de kapamış olması lazım tabi. Her işin kendine göre bir ritüeli var ama değil mi? Daha detaylı ve mistik bir görünüm için kafaya bir şapka geçirilmesi ve gözler hizasına kadar indirilmesi gerekir şapkanın balkonunun. Bakın ne de güzel oldu. Ama aslında işin imaj kısmını hiç düşünmeden eline mızıkayı alıp çalışmaya başlayan başarır bu işi.
Mesela şu arkadaş… Yalamış yutmuş. Adam tek başına blues festivali gibi.
Bu arkadaşın diğer görüntüleri için…
Bu arkadaşın sayfası da burası.
Bir de şöyle Türkçe bir sayfa var elinde mızıkası olup da derse para vermeye kıyamayanlar için.
- None Found
gerçekten de insanı mızıka almaya teşvik eden bi yazı fakat çeşitleri hakkında pek fazla bişy bilmiyorum onun için mağazadan da kötü bişy almak istemiyorum bu konuda anlayan birisi bana yardımcı olursa çok sevinirim.hangi modeli daha ideal…mailinizi bekliyoruım